Ik zal eerlijk zijn: ik ben fan van Nathan Aké, maar weet eigenlijk niet precies waarom. Ik word niet bijzonder warm van zijn speelstijl, maar ik zou hem altijd opstellen.

Misschien komt het door het keurmerk van de Antoni Gaudí van het hedendaagse voetbal, Pep Guardiola, dat op hem gestempeld is. Die hem overigens niet alleen roemt om zijn spel, maar ook om zijn grondhouding: geen onvertogen woord van de voorbeeldprof, als hij een keer niet speelt.

Terug naar zijn eerste club, VV Wilhelmus, dat speelt in het prachtige verticale zwart-geel van clubs als Vitesse, Fenerbahçe en Borussia Dortmund.

Zo mooi, on-Nederlands en sereen als Nathan Aké – zoon van een Ivoriaanse vader en een Nederlandse moeder – doorgaans oogt, zo grijs, en oer-Hollands en oogt Sportpark Westvliet. Het zal hem gehard en klaargestoomd hebben voor de Premier League en Manchester, waar het dikwijls geselend regent.

Tegelijk schuilt er in dat Spartaanse ook precies de charme, als ik aan de Boeddha van het Nederlands elftal denk. Een groter contrast is haast niet denkbaar tussen zijn warmte en het zompige gras, dat bedekt wordt door herfstbladeren.

Waarmee er direct een gedachte opdoemt: Nathan wordt begin komend jaar 30, ik gun hem over een jaar of wat nog een avontuur, naar een plek waar zijn warmte samenvalt met het lokale temperament; naar een club als Real Madrid, Inter of Inter Miami voor mijn part. Voordat hij uiteindelijk terugkeert naar VV Wilhelmus, waar hem nuchtere liefde, bitterballen en kaasblokjes met Hollandse vlaggetjes staan te wachten. Nathan zal het aanvaarden met een glimlach.

V.V. Wilhelmus uit Den Haag, opgericht in 1913, was Hoofdklasser van 1983 tot en met 1992 en speelt tegenwoordig in de 3^e klasse op zaterdag. Andere clubcoryfeeën zijn John de Jong, die bij FC Den Haag, FC Utrecht en PSV speelde – en bij laatstgenoemde ook technisch directeur was. En Haagse Aad de Mos, die er zowel speler (1970-1972) als trainer (1972-1975) was.

Nils Adriaans is schrijver, journalist en specialist binnen de creatieve industrie, maar bovenal voetbaldier.

Beeld: Nils Adriaans / bewerking: Jeroen Bont