Terwijl ik het terrein van ASV Arkel oploop, bekruipt me een dubbel gevoel. Frenkie de Jong heeft iets magisch, iets tijdloos – hij is zo’n speler die in ieder tijdperk furore zou hebben gemaakt. Omdat hij ‘het’ heeft. Omdat hij voetbal tussen de linies speelt en de gave heeft het spel te kunnen versnellen.

Ik ben, kortom, licht ontroerd als ik over het aangeharkte Sportpark Schoonzigt wandel. Er is niet één kunstgrasveld, waarmee ASV Arkel sowieso bonuspunten scoort. Hier begon het allemaal voor rasdribbelaar en steekpasser ineen, Frenkie, voordat hij naar Willem II ging.

Maar – met een hoofdletter M. Toch heeft hij die ene actie qua dynamiek en overtuiging nooit weten te overtreffen: de ingreep en slalombeweging waarmee hij tijdens Real Madrid – Ajax in 2019 zo Modrić en Vinicius verbijsterd achterliet. Sierd de Vos becommentarieerde: “Zo, daar ging de man met de Gouden Bal ten onder tegen de man met de gouden toekomst”, jubelde Sierd de Vos.

De losheid en spontaniteit van toen – de aangeboren overtuiging vooral – heeft hij in Barcelona niet kunnen evenaren. Althans, niet structureel, natuurlijk zijn er wedstrijden en acties waarin hij accelereert en excelleert. Het was zijn jeugddroom om bij Barça te spelen, maar droomt Frenkie nog wel? Echt groots durven zijn, vergt moed.

Lopend over het prachtige Sportpark Schoonzigt hoop ik Frenkie snel weer in actie te zien. De raadselachtige jongenslach is er niet altijd meer, de twinkeling in zijn ogen evenmin, er zijn blessures, en terecht of onterecht, er is soms gedoe om Frenkie heen.

Gedoe was er op Sportpark Schoonzigt niet. Hier was hij ongetwijfeld, onbetwist de allerbeste. Aan Frenkie om dat na vijf jaar ook in Barcelona weer te worden.

Nils Adriaans is schrijver, journalist en specialist binnen de creatieve industrie, maar bovenal voetbaldier.