De winterstop van het glorieuze seizoen 1994/95 was kort, koud en allesbehalve rustig voor Ajax. Dat kwam door een nakende oefeninterland van het Nederlands elftal tegen Portugal in februari, het debuut van Guus Hiddink als bondscoach. Hofleverancier Ajax weigerde spelers af te staan vanwege de Champions League-wedstrijden tegen Hajduk Split, waar de interland precies tussen viel.

Volgende domper was dat de hervatting van de competitie tegen FC Twente niet doorging, met dank aan Koning Winter. De spelers hoopten op een vrije zaterdagavond zodat ze konden gaan stappen, maar meneer Van Gaal had andere plannen. Hij zag in FK Vojvodina Novi Sad een geduchte tegenstander om in het ritme te komen. De in Nederland overwinterende Servische winterkampioen oefende graag tegen gerenommeerde tegenstanders. De opgeheven sancties tegen de Federale Republiek Joegoslavië vormden extra motivatie voor Servische atleten om het beste van zichzelf te laten zien in internationale wedstrijden.

In Stadion De Meer kon niet worden gespeeld door de vorst. Dus liep Edgar Davids op zondag 8 januari 1995, om precies 14.00 uur het bevroren kunstgrasveld van het nabijgelegen Voorland op om het op te nemen tegen jongens van wie hij nog nooit had gehoord. Het enige dat hij van hen wist was dat ze uit een oorlog kwamen en dat mannen als Kocic, Sabo, Saula, Govedarica, Pantelic en Samardzic nog nooit op kunstgras hadden gespeeld.

Hoewel Novi Sad in roodwit speelde (tijdens hun Nederlandse tournee stond er pontificaal Hans Verkerk Keukens op de borst), traden Edgar en de zijnen aan in een volledig rood tenue. Het stak prachtig af tegen het witte landschap. Er was ook een blauw trainingsshirt met nagenoeg hetzelfde patroon, maar ‘die rooie’ was Davids’ favoriete versie. “Ik was ’m vergeten, maar deze is echt hard!”, appte hij me terug nadat ik hem een foto van het shirt had gestuurd.

Het trainingsshirt, dat eenmalig dienstdeed als wedstrijdshirt, is gemaakt met hetzelfde kleurenpalet als het legendarische uitshirt waarin ze later dat seizoen in de finale van AC Milan wonnen. In drie gradaties donkerrood is een patroon van banen afwisselend gevuld met logo’s van kledingsponsor Umbro en een zigzag-streepje gedrukt op een jacquard stof. Door de print heen zie je, met glimmend draad aangebracht, ‘Umbro’ en ‘1924’ (de oprichtingsdatum van Umbro) in grote ruiten terug. Typisch jaren 90, van dichtbij grafisch dik over de top, maar op afstand oogde het best subtiel. De polokraag van stevig rib eindigt in een V-hals. In die kraag en aan de boorden zie je het donkerblauw van het uitshirt. Het grote Ajax-logo en de sponsorlogo’s zijn van ouderwets flock. Het shirt wordt afgemaakt met een korte tape op de schouder die stopt in de mouwzoom.

Het spel was rommelig op de harde, gladde ondergrond. Na een stroeve start benutte Davids een penalty, waarna nog doelpunten van Jari Litmanen en Marc Overmars volgden. Toch zal de wedstrijd vooral de boeken ingaan als het duel dat Davids’ aanblik voor altijd zou veranderen. Hij kreeg van dichtbij een bal tegen zijn gezicht geschoten en werd direct gewisseld. Ajax won met 3-2, Radoslav Samardzic, die in de zomer naar FC Volendam overstapte en later nog bij Heerenveen en Feyenoord speelde, was een van de Servische doelpuntenmakers.

Davids speelde het weekeinde erop gewoon, maar hield lang last van zijn zicht, leidend tot een operatie twee maanden later, waarna nog een herstelperiode volgde.

Op 16 april kwam hij in de wedstrijd tegen FC Groningen in de 60ste minuut het veld inlopen met een vreemd ogende, dikke ‘scheikundebril’ waarmee de trademark van een legende was geboren.