Hoe groot de achterban van Hammarby ook mag zijn, voor de grootste volksclub van Zweden is een avontuur in Europa geen vanzelfsprekendheid. De uitwedstrijd bij FC Twente was de eerste Europese uitwedstrijd in vijftien jaar waar de fans van Hammarby massaal naartoe konden. Ja, in recente jaren speelde de club ook Europees voetbal, maar door coronarestricties zat er nooit een grote trip zoals naar Enschede in. En massaal gingen de Bajen op reis: ze hadden voor de Grolsch Veste wel 5000 kaartjes kunnen verkopen.

In Nederland is er naar aanleiding van de rellen in de heenwedstrijd vooral vragen gesteld bij de organisatie, bij de Zweden is er een bijzonder soort saamhorigheidsgevoel ontstaan, vergelijkbaar met hoe de Feyenoord-fans vorig jaar terugkwamen uit Marseille. In hun ogen zijn ze slecht behandeld door de politie in Enschede en vervolgens ook nog eens aangevallen door de thuisfans. En zo is een wedstrijdje in de tweede voorronde van de Conference League voor de Zweden ineens een zaak van levensbelang geworden. FC Twente is in het groen-witte deel van Stockholm in één klap net zo ‘populair’ als de gehate rivalen van Djurgården en AIK.

In de Zweedse hoofdstad willen ze niets liever dan het Twente betaald zetten. De fans hebben het voortdurend over ‘Sarajevo’, dat is wat ze willen, en ook de club laat zich niet onbetuigd. Met gelikte social media-filmpjes wordt de toon gezet en ook trainer Marti Cifuentes wist het vuurtje behoorlijk op te stoken door meermaals aan ‘Sarajevo’ te refereren. Met succes, het was in Zweden dagenlang trending topic op Twitter. Maar waarom?

Het gaat allemaal terug naar 2010. Hammarby speelde de bekerfinale tegen Helsingborg in het eigen Söderstadion. Een psychologisch voordeel, maar veel meer dan dat. Helsingborg speelde de facto een uitwedstrijd in een bijzonder vijandige omgeving. Hoewel ze Hammarby wisten te verslaan, sprak directeur Paul Myllenberg schande van wat zijn ploeg had moeten doorstaan. De organisatie was slecht, de stadionspeaker zweepte de thuisfans steeds op en de fans hadden zich voortdurend misdragen. Om zijn woorden kracht bij te zetten verwees hij naar een uitwedstrijd van Helsingborg een jaar eerder, bij FK Sarajevo. In de voorronde van de Europa League hadden ze zich tussen de Bosnische fans ook geen moment veilig gevoeld. En toch haalde dat het niet bij deze avond. “Dit was erger dan Sarajevo”, brieste de directeur.
Een groter compliment kon hij de Hammarby-fans niet geven. Sindsdien gebruiken de Bajen het als een soort geuzennaam, een eretitel: Sarajevo, als synoniem voor een heksenketel. En dat is precies wat ze bij Hammarby aan FC Twente willen geven. Sarajevo wacht op ze. De Tukkers kunnen vuurwerk verwachten, in letterlijke en figuurlijke zin.

Hammarby speelt sinds tien jaar niet meer in het oude Söderstadion maar in de Tele2 Arena, enkele honderden meters zuidelijker. Die deelt het met aartsrivaal Djurgården, afkomstig uit het oosten van Stockholm. Een doorn in het oog van de Hammarby-fans. Het stadion staat tenslotte in Johanneshov, echt Hammarby-gebied. Of zoals men in de Zweedse hoofdstad zegt: Bajenland.

Hoe dan ook, al heeft de Tele2 Arena niet de charme van het oude stadion, het heeft de achterban van Hammarby, bekend om hun grootste sfeeracties en luide gezang, alleen maar indrukwekkender gemaakt. In de volledig omsloten arena blijft het kabaal goed hangen, en er passen bijna drie keer zoveel fans als in het Söderstadion in. Er zijn al rond de 25.000 kaarten verkocht.

Sportief zou FC Twente niet al te veel te duchten mogen hebben van Hammarby, in de thuiswedstrijd liet het zien op alle fronten beter te zijn. Maar in dit kleine stukje Sarajevo in Zuid-Stockholm moet je sterk in je schoenen staan. Op de steun van de eigen fans kunnen ze niet rekenen. Stoelriemen vast.