Je zou een bezoek aan Newcastle de ideale voetbaltrip kunnen noemen, omdat de eigenzinnige stad in het noorden van Engeland aan alles voldoet: met Newcastle United heeft het een grote club, St James’ Park is een prachtig stadion en de stad heeft een heerlijk uitgaansleven.
Geen stadion in Engeland domineert een stad zoals St. James’ Park boven Newcastle upon Tyne uittorent. Doordat het 52.000 duizend plaatsen tellende stadion niet alleen een gigantische kolos is, maar ook nog eens op zo’n beetje het hoogste punt van de stad ligt, kun je het bijna overal vandaan zien liggen. Daarbij komt ook nog dat St. James’ Park tegen een helling aanligt en het een beetje scheef staat: zo ligt het doel aan de Leazes End ruim twee meter hoger dan het doel aan de Gallowgate End, een beruchte helling onder voetballers. Aan die Gallowgate End zitten de fanatiekste fans van Newcastle United, zoals het hier sowieso ontzettend kan spoken – bij voorkeur in combinatie met slecht weer. St. James’ Park is zo iconisch door z’n vorm, met twee tribunes die veel hoger zijn dan de andere twee. In een van die bovenste tribunes ligt het uitvak, volgens de overlevering ‘zodat de thuisfans dan niet naar Sunderland hoeven te kijken’.
Natuurlijk, je moet in Newcastle even richting Quayside lopen, al is het maar voor de iconische Tynebridge. Verder staat de stad in het noordoosten vooral bekend om het uitgaansleven in het hoger gelegen stadscentrum, waar je werkelijk over de pubs struikelt. Bizar feitje: binnen een straal van een mijl van het eveneens in het centrum gelegen St. James' Park vind je maar liefst 174(!) pubs. Ter illustratie: op deze alternatieve Premier League-ranglijst uit 2025 heeft de nummer twee, Molineux van de Wolverhampton Wanderers er 'slechts' 50 in de radius van een mijl.
We hebben er via Netflix allemaal van mee kunnen genieten en er is zeker in Newcastle smakelijk om gelachen, de downfall van aartsrivaal Sunderland van Premier League in één keer door naar League One. Allemaal leuk en aardig, maar we waren daardoor wel één van de mooiste derby’s van Engeland kwijt.
De Tyne-Wear derby (verwijzend naar de rivieren waar de steden aan liggen) is een strijd op leven en dood tussen twee rivaliserende steden die vrijwel helemaal tegen elkaar aan liggen. Je kunt zelfs met de metro van Newcastle naar het Stadium of Light van Sunderland komen, een ritje van nog geen halfuur. Gelukkig is ook Sunderland weer opgekrabbeld en wordt de derby sinds 2025 weer in de Premier League gespeeld.
Rondom St. James’ Park hebben enkele van de grootste clubhelden van Newcastle United een mooi plekje gekregen. Jackie Milburn, de veelscorende aanvaller van de Magpies in de jaren ’40 en ’50, heeft een standbeeld gekregen in de hoek tussen de Gallowgate Stand en de East Stand, pal naast de trappen. Zijn aanvoerder uit die tijd, Joe Hurley, heeft een gedenksteen gekregen, een meter of tien links van Milburn’s standbeeld. Samen brachten ze de FA Cup meerdere malen naar Newcastle, en Hurley was zelfs nog jarenlang manager van de club, in welke functie hij ook de Jaarbeursstedenbeker won.
De meest geliefde man in Newcastle was ongetwijfeld Sir Bobby Robson, in het begin van de 21e eeuw manager van Newcastle United. Met zijn kenmerkende glimlach, bescheidenheid en welbespraaktheid stal hij de harten van iedereen rond de club waar hij als kind al fan van was.
De oud-bondscoach werd helaas ziek, ernstig ziek (longkanker) en ter ere van zijn carrière werd in 2009 op St James’ Park een remake gespeeld van de halve finale van het WK van 1990 tussen Duitsland en Engeland, destijds geleid door Robson. Tot ieders verbazing was de sterk verzwakte manager er zelf nog bij ook, nog altijd met die glimlach, nog altijd met die twinkeling in zijn ogen. In een rolstoel werd hij langs beide elftallen gereden, waarbij voor iedereen duidelijk was dat dit een definitief afscheid was. Niemand hield het droog – behalve Robson zelf, die bleef glimlachen en handkusjes strooien naar het publiek. Vijf dagen later overleed hij, op 76-jarige leeftijd.
Een sympathiekere manager zullen ze in Newcastle niet gauw meer krijgen. Sir Bobby Robson staat met zijn standbeeld in de hoek tussen de Milburn Stand en de Gallowgate Stand, pal voor The Terrace Bar.
De grootste speler uit de recente clubgeschiedenis is zonder discussie Alan Shearer, de legendarische nummer 9 van de club. Kind van de stad maar pas op latere leeftijd bij Newcastle terechtgekomen, om er vervolgens tot Premier League topscorer aller tijden uit te groeien. Ook Shearer is vereeuwigd in een standbeeld buiten het stadion, in zijn kenmerkende juichpose, wegrennend met de rechterarm in de lucht. Hij staat op Barrack Road, in dezelfde hoek als Sir Bobby Robson maar dan iets lager, aan de straatkant.
Geen drank is zo verweven met deze stad als Newcastle Brown Ale. Het werd jarenlang gebrouwen om de hoek bij St. James’ Park, maar verwierf pas echt iconische status toen het in de jaren negentig shirtsponsor van The Magpies werd, met dat kenmerkende ronde logo met een blauwe ster en de Tyne Bridge op de buik. Door de sponsor, maar ook door het elftal. Onder Kevin Keegan streed Newcastle met prachtige spelers als David Ginola, Les Ferdinand en Faustino Asprilla mee om de titel. Toen er enkele jaren geleden een heruitgave van dat bijzondere 90’s-shirt kwam, gingen ze als warme broodjes over de toonbank. Zoals je bij een bezoek aan Newcastle de voetbalclub niet kan overslaan, hoort het proeven van een ‘bottle of broon’ eigenlijk ook bij de hele ervaring.
In het logo van Newcastle United zijn veel dezelfde elementen als in het stadswapen gebruikt, zoals de paarden, de logo, de vlag en het kasteel. Dat kasteel is het ‘Castle’ waar de stad Newcastle haar naam aan te danken heeft. Hier is een deel van over gebleven en dat wordt nu simpelweg ‘The Castle’ genoemd. Het ligt aan Castle Garth, tussen het treinstation van Newcastle en Tyne Bridge in. Het torentje helemaal bovenop is het deel dat terugkomt in het logo van Newcastle. Als je het kasteeltje beklimt heb je trouwens een prachtig uitzicht over de stad én St. James’ Park.
Dé plek om voor of na de wedstrijd wat te drinken is The Strawberry, pal tegenover de Gallowgate End en herkenbaar aan een Newcastle-shirt met een grote aardbei erop aande gevel. De pub heeft twee verdiepingen, en er is geen stukje muur onbenut gelaten om er een foto, shirt of ander museumstuk aan te hangen. De bovenverdieping heeft een bescheiden buitenterras, waarvandaan je de stroom supporters mooi aan je voorbij ziet trekken. Aan de overkant zit, naast de fanshop onder het stadion, Shearer’s Bar, uiteraard geopend als eerbetoon aan clubtopscorer Alan Shearer, maar werd in 2013 door eigenaar Mike Ashley omgedoopt tot Nine – niet toevallig nadat Shearer zich kritisch had uitgelaten over het clubbeleid. Het bleek een van de vele tekenen van het ongelukkige huwelijk van de club met Ashley, wiens bloed de fans wel konden drinken. Toen de nieuwe eigenaren in 2022 de boel overnamen, was een van hun eerste daden het herstellen van de naam.
Wie met de auto of trein vanuit het zuiden Newcastle nadert, wordt begroet door het kunstwerk Angel of the North: een roestbruine stalen engel van twintig meter hoog, met een spanwijdte van 54 meter, sinds februari 1998 wakend over de A1 bij Gateshead. Het kunstwerk van Antony Gormley werd aanvankelijk met scepsis ontvangen, tot de Toon Army, zoals de fans van de club worden genoemd, zich ermee bemoeide. Enkele maanden na de onthulling stond Newcastle United in de FA Cup-finale tegen Arsenal. In de aanloop hesen Newcastle-fans de engel in een gigantisch shirt van hun club met Shearer achterop. De finale ging verloren, maar de actie werd legendarisch, zelfs de kunstenaar noemde het later de doop van zijn engel. Sindsdien is de Angel onlosmakelijk verbonden met het zwart-wit van de stad.
Een monument bij St. James’ Park, ter nagedachtenis aan een vliegramp die op het eerste gezicht ver van Newcastle United afstaat maar niets is minder waar: De ramp met de MH17 had ook in Newcastle impact.
Aan boord van de rampvlucht zaten trouwe Newcastle United-fans John Alder en Liam Sweeney, op weg naar een oefenwedstrijd van hun club in Nieuw-Zeeland. Gestorven in het harnas. Enkele weken na de ramp gaven Newcastle-manager Alan Pardew en aanvoerder Fabrizio Coloccini nog acte de présence bij de begrafenis van Sweeney. Vlak voor de Milburn Stand werd de Alder Sweeney Memorial Garden opgericht, een monument ter nagedachtenis aan het omgekomen tweetal en overleden Newcastle-supporters in het algemeen.
In St. Andrew’s Street, niet ver van het stadion zit op nr. 56 The Back Page, een voetbalwinkeltje waar wij op slag verliefd op zijn geworden. Ze verkopen er voetbalboeken en eigenlijk alles wat maar met voetbal te maken kan hebben, van mokken en wekkers tot mutsen en shirts van tal van clubs. Dat gesigneerde Maradona-shirt verkopen ze niet, overigens.
Tussen Grey Street en Grainger Street ligt, in hartje stad, winkelcentrum Central Arcade. Hier zit sinds kort een filiaal van Toon Kit Collector, een winkel die zich volledig focust op artikelen rondom Newcastle United, en dan met name vintage shirts. Ideaal voor wie zich voor een wedstrijdbezoek aan St. James’ Park graag in zo’n tof shirt met Newcastle Brown Ale als hoofdsponsor wil hullen.
Om voor Newcastle United kaartjes te kunnen kopen heb je een membership nodig, te bestellen via de website van de club. Daar kun je je wens voor kaartjes kenbaar maken en meedoen aan de loting.
Er gaan dagelijks rechtstreekse vluchten van Amsterdam naar Newcastle. Een andere optie is de boot, met een veerverbinding tussen Newcastle en IJmuiden. In de stad kun je door de centrale ligging van St. James’ Park er van alle noemens- waardige plekken zo naartoe lopen. Er is echter één maar: wat je niet ziet op de kaart, maar waar je in de stad snel genoeg achter komt, is dat Newcastle in feite een steile helling is en het serieus klimmen kan zijn om bij het stadion te komen. Wie wat minder goed ter been is, kan beter de metro pakken – de halte St. James ligt voor de deur.
Beeld: Getty Images, Shutterstock
