In Vila-real, een slaperig stadje boven Valencia, is het doorgaans vrij stil op straat, maar één keer in de twee weken is het feest: als Villarreal thuis speelt kun je het gezang uit het stadion in de hele stad horen.
Lang was het Belgische Mechelen de houder van een vrij apart record. Na de Europa Cup-winst van KV Mechelen het de kleinste stad qua inwonersaantal die ooit een Europa Cup had gewonnen, zo’n 88.000. Daar maakte Villarreal deze zomer een eind aan door de Europa League te winnen: in Vila-real wonen namelijk maar 50.000 mensen, waarvan meer een derde socio van de club is. Een Europa League-winnaar uit een uit de kluiten gewassen dorp, een waar voetbalsprookje.
Nooit speelde Villarreal ergens anders dan in El Madrigal, zoals het stadion in de volksmond nog steeds heet. Sinds de renovatie van een paar jaar terug luidt de naam ‘Estadio de la Cerámica’, een verwijzing naar de keramische industrie waar de provincie Castellón zo om bekend staat.
Het Estadio de la Cerámica is een heerlijke oude bak, waar de huizen in de smalle straatjes eromheen soms letterlijk onder de tribunes staan. De thuishaven van de ‘Submarino Amarillo’ biedt plaats aan 23.500 supporters en uitbreiden zonder huizen plat te gooien is onmogelijk. Van binnen is het een heerlijk gek stadion, waarbij met de Fondo Norte opvalt. Boven op de bestaande tribune is een soort gigantisch balkon gebouwd waar de uitsupporters zitten. Het vak torent ver boven de andere tribunes uit biedt een wijds uitzicht over de omgeving van Vila-real.
Rondom het Estadio de la Cerámica zitten vele kleine barretjes waar de Villarreal-supporters rondom wedstrijden samenkomen. Het is ook hier waar het grootste gedeelte van de achterban de Europa League-finale tegen Manchester United bekeek, door de coronarestricties verhinderd om er zelf bij te zijn. Na de laatste penalty brak er een volksfeest los.
Onze favoriet is Bar Tribuna, vlak achter de hoofdtribune. Een wat ongezellig bruin interieur, de onvermijdelijke geur van verse paella en vlaggen en sjaals aan de muur: dit is hoe een Spaanse voetbalbar hoort te zijn.
Aan de rand van Vila-real ligt de Ciudad Deportiva Villarreal CF, aan de Carrer Miralcamp. Het is het trainingscomplex van de voetbalclub en ook de jeugdopleiding zit hier. In het kleine stadionnetje op het complex (met verrassend mooie lichtmasten) speelt het tweede elftal van Villarreal haar thuiswedstrijden, op het derde niveau van Spanje.
Voor thuiswedstrijden van Villarreal kun je verrassend makkelijk aan kaartjes komen, ook voor de topwedstrijden. Je bestelt ze eenvoudig via de officiële clubsite, maar hou er wel rekening mee dat de prijzen tegen de topclubs ook aanmerkelijk hoger liggen.
Je kunt in Vila-real bijna niet om het Estadio de la Cerámica heen, maar parkeren in de smalle straatjes rondom het stadion is op wedstrijddagen praktisch onmogelijk. Je kunt je auto het beste aan de rand van het dorp zetten (bijvoorbeeld bij de Mercadona) en verder wandelen. Vanaf het treinstation van Vila-real is het een klein kwartiertje lopen.
Beeld: Shutterstock, BSR Agency
