De voormalige DDR en één van de modernste voetbalclubs van Europa; het lijken twee moeilijk verenigbare zaken maar in Leipzig komen ze samen in RasenBallsport Leipzig. Een aanrader voor iedereen die gefascineerd is door één of beide fenomenen.
Red Bull geeft je vleugels? In Leipzig vindt men van wel. De energiedrankgigant nam in 2009 de licentie van een amateurclub onder de rook van Leipzig over en stampte RB Leipzig uit de grond. In no-time is de club uitgegroeid tot de meest gehate van Duitsland, de club wordt door de zo aan traditie gehechte Duitse voetbalfan gezien als de doodsteek voor het voetbal. Inmiddels is RB Leipzig doorgestoten naar de Duitse top, en tijdens de reis erheen is de stad Leipzig hun nieuwe voetbalclub gaan omarmen. Na aanvankelijk veel scepsis zien de inwoners RB Leipzig nu als hét Oost-Duitse antwoord op de grote clubs uit het westen.
Het Zentralstadion was hét stadion van de DDR in een tijd dat je nog maar weinig zag van wat er zich achter het IJzeren Gordijn afspeelde. De bouwstijl was typisch Oost-Europees: een sintelbaan, grote, volledig onoverdekte tribunes en lichtmasten waarmee je een middelgrote stad in de schijnwerpers zou kunnen zetten. Met plaats voor 100.000 kameraden was het dé plek voor de grootste sportwedstrijden van de DDR. Na de val van de Muur raakten het stadion en het voetbal in het oosten in het algemeen in verval.
Rond de eeuwwisseling werd besloten het Zentralstadion aan te pakken, en wel op een bijzondere manier: er werd (met het oog op het WK van 2006) een nieuw stadion ín het oude gebouwd. Een vaste bespeler kreeg het pas weer toen RB Leipzig ontstond en behoefte kreeg aan een groter stadion.
Het is de omgeving die de Red Bull Arena zo bijzonder maakt. Het silhouet van het Zentralstadion is bewaard gebleven, waardoor je met bruggen óver de oude stadionconstructie naar de nieuwe arena loopt. Bovendien zijn de oude hoofdgebouwen van het Zentralstadion intact gebleven, waardoor je als je dicht op het stadion staat haast niet door hebt dat achter de oude façade een modern stadion ligt.
Aan de overkant van het water waar de Red Bull Arena aan ligt is het RB Trainingscenter. Hier speelt de jeugd en zijn de extreem hoogwaardige trainingsfaciliteiten van het eerste elftal. Af en toe speelt de hoofdmacht hier ook oefenwedstrijden, die voor supporters te bezoeken zijn.
Aan de zijde van de hoofdtribune grenst de Red Bull Arena aan een oude woonwijk. Hier is het rondom de wedstrijden van RB Leipzig erg gezellig in verschillende kroegjes. Op de hoek van de Waldstraße en de Fregestraße zit de Leipzig Fankneipe, één van de populairste cafés onder de fans van Die Roten Bullen. Buurman van de Fankneipe is de Sky-Pub, volledig volgehangen met sjaals, vaantjes en vlaggen van tal van clubs. Halte Feuerbachstraße van tram 4 stopt hier praktisch voor de deur.
Leipzig heeft, zeker voor Oost-Duitse begrippen, best een aardig stadscentrum. Zo heb je de geschiedenis rondom de val van de Muur bij de Nikolaikirche en de Augustusplatz, op de Petersstraße kun je uitgebreid winkelen en op de Karl-Liebknecht-Straße vind je een aantal prima restaurants. Voor een middagje gezellig op het terras kun je terecht in de Barfußgäßchen, een zijstraat van de Markt. Het is een straatje met alleen maar kroegen en onder de grote parasols zit je goed beschut tegen zon of regen. Op wedstrijddagen zit het er vol met thuis- en uitfans.
Aan het eind van de negentiende eeuw won het voetbal net als in de rest van Europa snel aan populariteit in Duitsland. Het was wel vooral een regionale aangelegenheid. Er werd besloten tot de organisatie van een ‘algemene Duitse voetbaldag’ op 28 januari 1900, die vertegenwoordigers van clubs uit het hele land samenbracht. In restaurant Zum Mariengarten werd vervolgens de DFB opgericht, de Duitse voetbalbond zoals we ’m tot op de dag van vandaag kennen. In de Buttnerstraße, op de plaats waar vroeger het restaurant was, herinnert een plaquette aan de oprichting van de bond.
In mei 2016 promoveerde RB Leipzig voor het eerst naar de Bundesliga. Er volgde een bustour van het stadion naar het trainingscomplex, met duizenden mensen langs de route. Vervolgens ging het team naar het Brauhaus op het Thomaskirchhof, in het hartje van de stad, om de promotie naar goed Duits gebruik te vieren met een hoop bier. Later ging de selectie tot diep in de nacht door in de hippe nachtclub L1, op de Marktplatz. Deze Marktplatz stond later helemaal vol met fans voor de officiële huldiging.
Je hoeft geen overdreven talenwonder te zijn om te begrijpen dat 1. FC Lokomotive Leipzig in de DDR de club van de spoorwegen was, maar anders valt het kwartje bij aankomst wel. In de voortuin van het Bruno-Plache-Stadion staat een locomotief tentoongesteld. Een klassiek stadion met een oude hoofdtribune en onoverdekte Fankurves. Lokomotive was in de Oost-Duitse competitie absoluut een van de grotere namen, maar werd nooit kampioen, al had dit ook te maken met de manier waarop BFC Dynamo werd voorgetrokken. Europees liet Lok ook van zich horen. Het kwam regelmatig ver in Europa, met als hoogtepunt natuurlijk de Europa Cup II- finale tegen Ajax in 1987. Het verloor met 1-0. Het zou sportief een van de laatste wapenfeiten van de club zijn. Waar Leipzig een overwegend linkse stad is, staat een deel van de aanhang van Lok Leipzig bekend als extreemrechts. Er wordt niet zelden geheuld met nazi-symbolen en de fans van aartsrivaal Chemie worden door een deel van de Lok-aanhang weggezet als joden.
Chemie Leipzig is qua grootte de derde club van de stad en heeft niets te maken met Chemie Halle, even verderop. De gelijkenis in de naam komt door de manier waarop sport- verenigingen in de DDR georganiseerd waren. In het uitgebreide sportsysteem van de DDR waren clubs geordend op beroepsgroep. Zo stonden clubs met de naam Vörwarts voor het leger, Dynamo voor clubs die de binnenlandse veiligheidsdiensten vertegenwoordigden en Chemie voor de chemische industrie. In het huidige Duitsland doet de beroepsgroep er niet meer toe, maar grote verschillen tussen de clubs zijn er nog steeds. Een fenomeen dat we in Nederland veel minder kennen dan in Duitsland en andere landen, is de uitgesproken politieke voorkeur van clubs en hun achterban. Soms tot in het extreme. ChemieLeipzig kunnen we moeiteloos extreemlinks noemen, de fans hebben nauwe banden met antifa-groeperingen en schuwen het geweld niet. Officieel is de huidige club geen directe op- volger van het Chemie Leipzig dat in de tijd van de DDR twee keer kampioen werd, gevoelsmatig is dat het wel. Chemie speelt op het Alfred-Kunze-Sportpark in Leutzsch, in het oude westen van de stad. Het sportpark heeft een leuke hoofdtribune en een onoverdekte staantribune die altijd vol staat.
Voor thuiswedstrijden van RB Leipzig bestel je vrij eenvoudig kaarten via de officiële website. Wees er snel bij, want voetbal in Leipzig wordt met de week populairder en de Red Bull Arena is met enige regelmaat uitverkocht.
Parkeren bij de Red Bull Arena is lastig en dus kan je de auto beter bij één van de P+R-parkeerplaatsen rond de stad zetten. Hiervandaan kun je vervolgens verder met de tram naar het stadion. Wij raden de P+R aan de Schonauer Ring aan, vanaf hier brengt tram 15 je in een kwartiertje naar het stadion (uitstappen bij Sportforum Süd).
Vanuit het centrum van Leipzig gaan onder andere tram 3, 4, 7 en 15 naar het stadion.
Beeld: Shutterstock, BSR Agency, Getty Images
