In voetbalmekka Londen kun je in alle windrichtingen mooie voetbalclubs vinden, maar in het zuiden van de stad is Crystal Palace de allergrootste. Een club die in vele opzichten afwijkt van andere Londense clubs, en daardoor zeer de moeite waard is.
Selhurst Park
Londen kent tal van bijzondere clubs en stadions, en Crystal Palace en Selhurst Park zijn daar absoluut geen uitzondering op. Toch voelt het stadion een beetje anders dan andere, omdat je diep in Zuid-Londen eigenlijk niet meer het gevoel hebt dat je nog in de hoofdstad bent. Het in 1924 geopende stadion is bijzonder door z’n vier verschillende tribunes, de hoogteverschillen in de straten eromheen én door z’n atmosfeer: als eerste Engelse club omarmde Crystal Palace de ultracultuur, waarbij tijdens de wedstrijden op de Holmesdale Road End druk wordt getrommeld en met vlaggen wordt gezwaaid. Daar is niet iedereen van gecharmeerd, maar het geeft de club wel een hele eigen smoel. Overigens staat Selhurst Park al een tijdje voor een ingrijpende renovatie, die de capaciteit met ruim een derde moet vergroten én het stadion een nieuwe hoofdtribune moet geven. Tot die tijd is Selhurst Park vooral rauw, oud en prachtig.

Crystal Palace Park
Een klein halfuurtje wandelen van Selhurst Park ligt Crystal Palace Park. De plek is vernoemd naar het Crystal Palace van weleer, een gigantisch glazen paleis ter grootte van een aantal voetbalvelden, gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1851. Hier werd ook de voetbalclub in 1905 naar vernoemd. Het bouwwerk brandde in 1936 tot de grond toe af – slechts de terrassen van het paleis liggen er nog. Die geven je wel een indicatie van hoe gigantisch het gebouw moet zijn geweest. Behalve de naam heeft het park nog een voetballink: op de grond van het nog bestaande Crystal Palace National Sports Centre speelde Crystal Palace heel vroeger z’n wedstrijden én werd tussen 1895 en 1914 de FA Cup-finale gespeeld.

Kung-fu Cantona
Op Selhurst Park speelde zich een van de meest iconische én beruchte episodes uit meer dan 150 jaar Engels voetbal af: de karatetrap van Eric Cantona. Op 25 januari 1995 speelde Manchester United een uitwedstrijd bij Crystal Palace. De Franse vedette van United werd vlak na rust met rood van het veld gestuurd. Op weg naar de kleedkamers liep hij langs de Main Stand richting de tunnel. Palace-fan Matthew Simmons rende de trappen af en begon Cantona uit te schelden. Wat er precies werd gezegd, werd later uitgebreid be- twist voor de rechter, maar Cantona was kraakhelder: hij sprong over de boarding en gaf Simmons een vliegende karatetrap. Cantona werd voor negen maanden geschorst en veroordeeld tot 150 uur taakstraf. Simmons ontving een boete en een stadionverbod. Een donker randje aan de carrière van Cantona? Zelf vindt hij van niet: hij noemde het zelfs eens zijn beste moment in zijn spelerscarrière.

The Albion
De buurt rond Selhurst Park kan zich qua gezelligheid niet meten met veel andere Londense clubs, maar uiteraard is ook hier een goede pub nooit ver weg. Vlak bij station Norwood Junction (op tien minuten lopen van het stadion) ligt The Albion, een van de vaste uitvalsbases van Palace-supporters op wedstrijddagen. Geen overdreven hip interieur en ook niet bijster veel Crystal Palace-attributen aan de muur, maar gewoon een lekkere pub waar je een paar pints kunt drinken met de lokale voetbalfans. Een andere prima keuze is The Clifton Arms, praktisch tegen Selhurst Park aangelegen. Op wedstrijddagen barst de pub bijna uit elkaar, ook al kom je er dan alleen binnen op vertoon van je wedstrijdkaartje.

Murals
Rondom Selhurst Park heeft de wijk in recente jaren letterlijk wat meer kleur gekregen in de vorm van verschillende muurschilderingen. De drijvende kracht hierachter is het streetartcollectief MurWalls, dat al jaren samenwerkt met de club. Het meest opvallende werk is het monumentale portret van Wilfried Zaha, geschilderd op de hoek van Park Road en Holmesdale Road, vlak naast het stadion. Het drieluik toont hem in drie iconische Palace-momenten, waaronder zijn viering na zijn doelpunt tegen aartsrivaal Brighton in de play-offs van 2013. Zaha speelde tussen 2010 en 2023 voor de club en groeide op aan Rothesay Road, twee straten van Selhurst Park. Vanuit die straat kan je de lichtmasten van het stadion zien. Ook binnen de stadionmuren vind je een mooie muurschildering, ter nagedachtenis aan Maxi Jazz, de frontman van Faithless. Tot aan zijn dood in 2022 was hij een trouw Palace-fan.

Kaartjes
Door de beperkte capaciteit van het stadion gaan de kaarten voor Premier League-wedstrijden hier eigenlijk nooit in de vrije verkoop, maar met het aanschaffen van een membership maak je voor een hoop affiches een prima kans.
Bereikbaarheid
Londen kent tal van vliegvelden, maar luchthaven Gatwick is de beste uitvalsbasis voor een bezoek aan Crystal Palace. Dagelijks zijn er meerdere vluchten vanaf Amsterdam. Vervolgens pak je de trein naar Norwood Junction, het dichtstbijzijnde spoorstation bij Selhurst Park, ook als je uit het centrum van Londen komt. De reisduur vanaf zowel het vliegveld als het stadscentrum is ongeveer 25 minuten.
Beeld: Shutterstock, BSR Agency