Manchester United mag dan wel een beetje afgegleden zijn in de hiërarchie van het topvoetbal, Old Trafford is en blijft een geweldig stadion waar de liefde voor voetbal van afdruipt. Een 'must see' in de categorie beroemde voetbaltempels, al kan het Theater of Dreams wel een opknapbeurt gebruiken.
Manchester United-fans en -haters zijn het erover eens: Old Trafford is een van de mooiste stadions ter wereld. Het wordt ook niet voor niets het Theatre of Dreams genoemd, een bijnaam die uitgerekend Sir Bobby Charlton aan het stadion gaf. Meer dan de club lief is, bleef het de laatste jaren ook meer bij dromen dan dat er daadwerkelijk prijzen werden gewonnen, en ook Old Trafford zelf staat onder druk. Door de verouderde staat van het stadion is Manchester United volop de mogelijkheden voor een verhuizing aan het onderzoeken. Een ‘New Trafford Stadium’ enkele honderden meters verderop zou meer dan 100.000 plaatsen moeten krijgen en United weer terug aan de top moeten brengen. Zover is het nog niet, maar we zouden met een bezoekje aan Old Trafford toch niet te lang meer wachten. Een stadion dat bovendien geen seconde verveelt, hoe vaak je er ook komt.
United Is de succesvolste club van Engeland en heeft een geschiedenis met tal van topspelers en managers, die elk op hun eigen wijze geëerd worden. Op het plein voor de East Stand staat de United Trinity, het aanvallerstrio George Best-Denis Law-Bobby Charlton. Zij wonnen onder de legendarische manager Sir Matt Busby in 1968 de Europa Cup I met United. Ze kijken, arm in arm, in de richting van het stadion, recht in het gezicht van manager Busby die een plekje heeft gekregen voor de buitengevel van Old Trafford.
Ook die andere topmanager Sir Alex Ferguson kreeg een mooi eerbetoon. Niet alleen werd de grootste tribune van Old Trafford naar de Schot vernoemd, de gevel van dezelfde tribune kreeg een standbeeld van de succescoach van Manchester United, vergezeld door vier gigantische banners met foto’s van Ferguson.
Naast de grote hoogtepunten kent de United-historie ook enorme tragedies. Op 6 februari 1958 was de meest heftige middels toen na een mislukte start op het vliegveld van München het vliegtuig met daarin de voltallige Manchester United-selectie van Matt Busby neerstortte. Liefst 23 doden, onder wie acht spelers en drie leden van de staf. The Busby Babes waren in één klap het halve elftal kwijt.
De Munich Tunnel onder de Sir Bobby Charlton Stand is een galerij die dient als eerbetoon aan de gestorven Mancunians. Schuin boven de tunnel vind je de beroemde Munich Clock, met de datum en plaats van de ramp erop. Op herdenkingsdagen van de ramp wordt de klok stilgezet op 15:04, het exacte tijdstip van de ramp.
In Withington, de wijk waar Marcus Rashford opgroeide, prijkt op een zijmuur van het Coffee House Cafe een levensgroot zwart-witportret van de beroemdste zoon uit de buurt. Nou is Rashford uiteraard een grote speler, maar deze muurschildering verdiende hij juist door zijn prestaties buiten het veld. Rashford zette zich in voor de strijd tegen kinderarmoede, waarmee hij de Britse regering uiteindelijk dwong tot gratis schoolmaaltijden. In juli 2021 werd de muur wereldnieuws, toen vandalen na de gemiste penalty van Rashford in de EK-finale de muur bekladden met racistische teksten. Wat volgde was schitterend: in no-time werden er honderden brieven, vlaggen en hartjes op de muur geplakt met liefdesverklaringen en steunbetuigingen aan de speler. Later werd het kunstwerk weer in zijn oude glorie hersteld, en zo won de liefde het andermaal van de haat. Ook als Marcus Rashford niet bij Manchester United speelt, blijft zijn muurschildering bestaan, want wat hij heeft betekend voor zoveel kinderen is veel groter dan voetbal.
In de voetsporen treden van Louis van Gaal en zijn Truus? Dan moet je in het centrum zijn, op Lincoln Square. Het Chinese restaurant Wing’s geldt er sinds jaar en dag als de kantine van voetballend Manchester. De muren hangen vol borden, gesigneerd door beroemde gasten, vaak met een link naar Manchester United of City. Je spot er David Beckham en Mario Balotelli, maar dus ook Louis van Gaal, die in zijn tijd in Manchester bevriend raakte met de eige- naar en als hij in de stad is nog altijd even komt chinezen. Dat deed hij als United- manager ook al: hoe hoger de druk opliep, hoe vaker Van Gaal aan de pekingeend zat, en zelfs vlak na zijn ontslag schoof hij er gewoon weer aan. Het discrete interieur verklaart die aantrekkingskracht: zelfs de allergrootste sterren kunnen hier relatief ongestoord dineren.
In het centrum van Manchester huist sinds 2012 het National Football Museum met de grootste voetbalcollectie ter wereld. Engeland is niet voor niets de bakermat van het voetbal, en hier ga je begrijpen waarom. De Mini Cooper van George Best, het Hand van God-shirt van Maradona, de replica van Engeland's wereldbeker uit 1966. Shirts, bekers, tickets en memorabilia uit anderhalve eeuw voetbal, van de allereerste spelregels tot de Premier League van nu, iconische relikwieën van de nationale ploeg én een eerbetoon aan Match of the Day: je vindt hier alles wat het Engelse voetbal zo mooi maakt. Het National Football Museum is neutraal en geen ode aan United of City, maar aan het voetbal.
The Trafford, op een steenworp afstand van Old Trafford, is dé United-pub bij uitstek. Je komt erlangs als je van de tram naar het stadion loopt, op de hoek van Chester Road en Warwick Road. Dat dit een echte United-boozer is, kan je niet ontgaan: Rood-wit-zwarte tegeltjes en het clublogo op de vloer, foto’s van spelers en managers en de beroemde quote van Eric Cantona over 'seagulls en sardines' aan de muur. Volle bak? The Bishop Blaize aan de overkant is een meer dan waardig alternatief.
Aan de overkant van Chester Road zit de snackbar van Lou Macari, oud-speler van Manchester United en de Schotse nationale ploeg. Hier kun je fish & chips eten die naast vis en patat ook ongeveer een halve fles frituurvet per portie bevat. Macari, inmiddels al de zeventig gepasseerd, staat zelf nog maar zelden in de zaak.
Pal naast Lou Macari zit een bijzonder souvenirwinkeltje, de Red Star Shop, een piepklein zaakje dat zich het best laat omschrijven als een soort anti-megastore. Het ruikt er een beetje muf maar de aantallen oude shirts, sjaals en programmaboekjes maken dit winkeltje een walhalla voor de voetbalverzamelaar.
Manchester United is al sinds jaar en dag in handen van de Amerikaanse familie Glazer, die op z’n zachtst gezegd niet de populariteitsprijs winnen in Manchester. Uit onvrede met het beleid en de commercialisering van de club besloot een groep fans in 2005 hun eigen club op te richten, FC United of Manchester. De club speelt op Broadhurst Park in Moston, een voorstad van Manchester, en komt uit op het zevende niveau. Een prima stadionnetje met een trouwe aanhang.
Een andere club met een link naar Manchester United is Salford City uit de League Two, zij het op een hele andere manier. De club is namelijk grotendeels eigendom van ‘The Class of ‘92’, de verzameling spelers die uit de opleiding van United doorbrak en alles wist te winnen wat er te winnen viel. Gary Neville en broer Phil Neville, Ryan Giggs, Paul Scholes, Nicky Butt en David Beckham bezitten ieder tien procent van de aandelen van de club. Ze spelen hun thuiswedstrijden op Moor Lane in Salford, de aan Manchester vastgegroeide voorstad.
Ook Hotel Football is gestart door de Class of ’92. Dit hotel, schuin achter de East Stand, is volledig in voetbalstijl gestoken, biedt een prachtig uitzicht op Old Trafford en heeft zelfs een voetbalveldje op het dak. Op de begane grond zit Café Football, een bar-restaurant waar je voorafgaand aan wedstrijden goed kunt eten en drinken. Kamers zijn op wedstrijddagen zijn doorgaans snel volgeboekt, trouwens.
In Engeland gaat men er maar wat prat op dat ze de uitvinders van het voetbal zijn. Moet gezegd: het National Football Museum in Manchester is een parel. Naast de vele bijzondere museumstukken van het Engels voetbal in het algemeen – met als heilige graal de replica van de door Engeland gewonnen wereldbeker van 1966 – heeft het museum ook een sterke ‘couleur locale’ met onder andere de auto van George Best en het briljante renaissance-kunstwerk met Eric Cantona en zijn jonge ploeggenoten als Jezus Christus met zijn discipelen. Het museum ligt in het centrum van Manchester aan Todd Street, pal naast station Manchester Victoria.
Een idee zo goed dat je baalt dat je het zelf nooit hebt bedacht. Matt en Doug, twee studenten uit Manchester, besloten in 2006 een handeltje in oude voetbalshirts op te zetten. De rest is geschiedenis. Classic Football Shirt Shop is wereldberoemd op het internet én telt inmiddels ook twee fysieke winkels. Een in Londen en een in thuisstad Manchester, waar het allemaal begon. Je vindt de winkel in Manchester in het Northern Quarter, op Dale Street.
Voor kaartjes heb je doorgaans een membership nodig, en daarmee kun je tegenwoordig wat makkelijker aan kaarten komen dan vroeger het geval was. De afgelopen tien jaar is de vraag naar tickets bij Manchester United iets gedaald, waardoor zelfs de derby’s tegen Manchester City en Liverpool dan nog binnen bereik kunnen zijn.
Het vliegtuig is de makkelijkste en snelste manier voor een bezoek aan Manchester. Zowel Schiphol als de luchthaven van Eindhoven heeft directe vluchten naar de stad. Als het vliegaanbod je niet bevalt, kan je eventueel uitwijken naar de rivaliserende stad Liverpool, die ligt tenslotte amper een halfuur verderop. Naast Old Trafford ligt een treinstation, maar dat wordt momenteel niet gebruikt. De beste manier om vanuit de stad bij het stadion te komen is de tram: de groene en paarse lijn richting Altrincham brengen je bij halte Old Trafford, waarna het nog tien minuten lopen is.
Beeld: Getty Images, Shutterstock, SANTOS
