Dat Everton met de verhuizing naar het nieuwe stadion iets aan charme inleverde was onvermijdelijk, maar de rijke geschiedenis en de trouwe fans van The Toffees zorgen ervoor dat de club nog steeds een feest is om te bezoeken.
Een thuiswedstrijd van Everton op een andere plek dan Goodison Park, het leek ondenkbaar, maar in 2025 werd het werkelijkheid. Het 52.000 plaatsen tellende Hill Dickinson Stadium, pal aan de Mersey, kostte het havengebied van Liverpool wel z’n plekje op de UNESCO-werelderfgoedlijst (de authenticiteit ervan ging verloren), maar zorgde er wel voor dat Everton zich nu ook qua stadion weer kan meten met de concurrentie. In 2028 worden er bovendien EK-wedstrijden afgewerkt. Het is niet het meest spannende ontwerp – critici noemen het wat saaie gebouw gekscherend een beetje een Bundesliga-stadion – maar er is wel rekening gehouden met de wensen van de fans, onder andere door het creëren van een doorlopende tribune aan de zuidkant van het stadion, inderdaad, naar Duits model. De charme van Goodison Park heeft het Hill Dickinson Stadium niet en gaat het ook niet krijgen, maar er zijn slechtere nieuwe stadions gebouwd.
De mannen van Everton mogen Goodison Park dan na 133 jaar verlaten hebben, het stadion in Walton bestaat nog steeds. En er wordt nog gevoetbald: The Grand Old Lady is nu het vaste thuisstadion van de vrouwen van Everton, en is daarmee het grootste volledig aan vrouwen gewijde voetbalstadion. De charme van een Premier League-kraker van weleer hebben die duels natuurlijk niet, maar een bezoek is toch de moeite waard voor wie altijd nog een keer voetbal wilde zien op deze heilige grond. Loop vooraf even langs St. Luke’s Church, de kerk die in de hoek van het stadion is ingebouwd. Voor de deur van de kerk staat een standbeeld van Howard Kendall, Alan Ball en Colin Harvey, het middenveld van de kampioensploeg uit 1970. Veel pubs in de buurt hebben de verhuizing van Everton niet overleefd, maar bij The Brick brandt nog licht. Stadionliefhebbers moeten vooral even de beroemde wandeling door Stanley Park naar Anfield maken, bovendien de plek waar Everton vóór Goodison Park speelde.
Ook de grootste Evertonian aller tijden heeft een standbeeld bij Goodison Park: Dixie Dean. De spits maakte in het seizoen 1927/28 het ongekende aantal van zestig competitiegoals, een record dat bijna honderd jaar later nog altijd staat. Dean kwam in 1980 overigens op tragische, maar ergens ook schitterende wijze te overlijden: tijdens de Merseyside Derby tegen Liverpool kreeg Dean op de tribune van Goodison Park een hartaanval en overleed ter plaatse. In het centrum van Liverpool vind je het stijlvolle Dixie Dean Hotel, waar de kleur blauw in bijna alle kamers wel terugkomt. Vergeet er niet een drankje te doen bij No. 9, de hotel bar vernoemd naar het rugnummer van Dixie. Overigens zit pal aan de overkant van de straat het Shankly Hotel, dat is genoemd naar de legendarische manager van aartsrivaal Liverpool. Rivalen of niet, Bill Shankly en Dixie Dean waren goede vrienden en lunchten zelfs nog samen op de dag dat Dean overleed.
Tussen het stadscentrum en Goodison Park ligt Everton Park, op de plek waar vroeger het oude wijkje Everton Village zich bevond. Daar is niet veel meer van over, maar je vindt er langs Brow Side nog wel iets dat je wellicht bekend voorkomt. Het is de Everton Lock-up, het torentje dat al sinds jaar en dag in het clublogo van Everton staat. Het deed in de achttiende en negentiende eeuw dienst als een mini-gevangenis in het hart van de buurt, waar dronkenlappen en kruimeldieven tijdelijk werden opgeborgen tot ze genoeg boete hadden gedaan. Deze plek is belangrijk voor Everton. Een paar straten verderop stond St. Domingo’s Church, waarvan het kerkelftal uitgroeide tot voetbalclub Everton. Zelfs de bijnaam van de club – The Toffees – komt hiervandaan. In Everton Village zaten namelijk van oudsher de toffee shops, waarna de club later The Toffees werd genoemd.
De een z’n dood is de ander z’n brood. Zoals de verhuizing van Everton enkele pubs rond Goodison Park de das omdeed, blies het elders juist nieuw leven in de stad. The Bramley Moore Hotel was sinds jaar en dag een buurtpub in een deel van Liverpool dat steeds troostelozer werd, tot Everton als een geschenk uit de hemel verscheen en het stadion pal voor de deur gebouwd werd. Als dank kreeg de gevel direct een nieuwe kleur, uiteraard blauw. Zo weten de Evertonians dat ze hier op wedstrijddagen meer dan welkom zijn. Als The Bramley Moore vol is, kun je verderop langs Regent Road terecht bij de tot fanzone omgebouwde havenloods The Holy Trinity, naar het eerdergenoemde middenveld uit 1970. Ook leuk: The Terrace, een pub met dakterras met uitstekend uitzicht op het stadion.
Zoals overal in Engeland maak je ook bij Everton de meeste kans op kaartjes als je een membership hebt. Daar zijn ook weer verschillende gradaties in, waarbij je met de duurste lidmaatschappen (60 pond) uiteraard eerder aankooprecht hebt dan met de goedkopere variant (35 pond). Ga voor jezelf na op wat voor wedstrijd je inzet: voor een topper is de duurdere variant waarschijnlijk een must, voor een gewoner affiche volstaat het goedkopere lidmaatschap.
Je bereikt het Hill Dickinson Stadium met het openbaar vervoer via metrohalte Sandhills, die zich op een kwartiertje lopen van het stadion bevindt. Bij mooi weer – maar onthoud: het is Liverpool – kun je ook in een klein halfuur van het stadscentrum naar het stadion lopen. Begin bij het Beatles Statue op Pier Head en volg de Mersey richting het noorden. Het stadion doemt vanzelf op.
Beeld: Getty Images, Shutterstock
