Tottenham Hotspur was als een klassieke Engelse club altijd een bezoek waard. Dat zijn ze dat nog steeds, alleen nu om een compleet andere reden: de club speelt sinds kort in het modernste voetbalstadion van Europa, en de reacties van vriend en vijand zijn lovend.
Van buiten is het wel even wennen als je het oude White Hart Lane gewend bent, want het stadion is gigantisch geworden en met het vele zilver- en spiegelwerk verre van subtiel. Eenmaal binnen kun je onmogelijk niet onder de indruk zijn. Een verpletterend stadion met drie ringen stoeltjes in stijlvol donkerblauw, een mooie dakconstructie en achter één van beide doelen een doorlopende tribune, afgekeken van Borussia Dortmund. Ook niet onbelangrijk: de akoestiek is geweldig. In één klap heeft Tottenham het mooiste stadion van Noord-Londen, waarmee het een lange neus naar rivaal Arsenal trekt.
Bij de komst van een nieuw, multifunctioneel stadion houden veel supporters hun hart altijd een beetje vast, zo ook bij Tottenham. Want de plannen voor het New Tottenham Hotspur Stadium waren groots: Ze wilden er de NFL mee naar Londen halen, er moesten topconcerten plaatsvinden en bokswedstrijden uitgevochten worden. Het oude White Hart Lane deed al sinds eind negentiende eeuw dienst als thuishaven van Spurs maar belemmerde de club enigszins om écht aansluiting te vinden met de Engelse top. Bovendien moest het nieuwe stadion een boost geven aan de gebiedsontwikkeling in de wijk Tottenham, op z’n zachtst gezegd niet de beste buurt van Londen. In 2017 was het zo ver, Spurs trok de stadionpoort voor een laatste keer dicht, de volgende dag al begon de sloop. De club week twee jaar uit naar Wembley, en pal naast het oude stadion verrees een nieuwe tempel.
Hoe sceptisch men vooraf ook was, vandaag de dag zijn de fans van Tottenham over het algemeen positief. Onze maag draait zich altijd een beetje om van het woord ‘fanbeleving’, maar je zou kunnen zeggen dat men het bij de bouw van dit stadion begrepen heeft.
Het logo van Tottenham Hotspur is even simpel als herkenbaar, een bal met daarbovenop een ‘cockerel’, een haan. Dit beroemde symbool stond al sinds 1909 als bronzen beeld op het dak van White Hart Lane, en ook in het nieuwe stadion is de cockerel teruggekomen. Er is wel een compleet nieuwe, grotere versie gemaakt, en ditmaal staat hij boven de South Stand. Bijzonder is dat ze de oude cockerel (op het formaat na) precies zo hebben nagemaakt, inclusief alle oneffenheden. Zo zit er zit een mysterieuze deuk in de bal waar de haan op staat.
Er gingen jarenlang geruchten dat het door een Duitse bomscherf uit de Tweede Wereldoorlog was gekomen, maar het echte verhaal is nog gekker: Paul Gascoigne (wie anders) was op White Hart Lane met een luchtdrukpistool op duiven aan het schieten en het duurde niet lang tot hij besloot de beroemde cockerel dan ook maar onder vuur te nemen, met de deuk als gevolg. Geen Duitse bommenwerper maar de geniaal gekke Gazza dus.
Bij Tottenham heeft men tot doel gesteld dat ze nog beter zichtbaar willen zijn in de wijk. Een mooie eerste stap werd er genomen met een grote muurschildering van Ledley King, de oud-captain van de club die nooit ergens anders speelde. De clublegende was vereerd met het voorstel en behoorlijk onder de indruk van het resultaat. Je vindt het kunstwerk vlakbij het stadion langs Tottenham High Road, op het parkeerplaatsje tegenover nummer 710.
De grote rivaal van Tottenham is natuurlijk Arsenal, zo’n zes kilometer verderop. Jarenlang lagen de Gunners in alle opzichten mijlenver voor op de Spurs, maar de laatste jaren is het tij langzaam maar zeker gekeerd. Nu is het Tottenham dat elk jaar hoger eindigt, Europees voetbal speelt én een beter stadion heeft. Ongeacht de verhoudingen tussen beide clubs, de North London Derby staat garant voor oorlog en is één van de mooiste affiches van het Engelse voetbal.
We waarschuwen maar vast, dit is niet voor jou als je niet zo lekker gaat op hoogte. In het nieuwe stadion kun je namelijk via de buitenkant naar de nok van het stadion ‘klimmen’, tot op het dak van de South Stand. Nu is de klim omhoog al redelijk spannend, de laatste meters zijn het heftigst, wanneer je op 46,80 meter hoogte over het glazen dak naar de Cockerel toe moet lopen. De echte waaghalzen kunnen dan ook nog abseilend naar beneden gaan, maar we begrijpen het als je het gewoon bij een rondje fanshop houdt.
The Bricklayers is een voetbalpub zoals we ze graag zien: Clublogo’s aan de muur, vlaggen en sjaals aan het plafond en op kruipafstand van het stadion. Opvallend is vooral de verscheidenheid aan (overal vandaan gejatte?) verkeersborden en toegangsborden van rondom het stadion. Let ook op de geweldige zwart-wit foto’s en de ingelijste programmaboekjes aan de muur. De pub zit op de High Road (nr. 803) van Tottenham, de belangrijkste straat van de wijk, op een steenworp van het stadion.
Zo’n nieuw stadion heeft natuurlijk een prijs en dat zien we terug in wat je voor een kaartje moet betalen. En dat begint al met een membership van de club à 43 pond. Zonder dit membership kun je geen kaarten kopen voor de competitiewedstrijden van Spurs.
Als je dit wat te gortig vindt kun je het beste wachten tot Tottenham thuis speelt tegen een kleine club in een bekertoernooi, of zoals dit jaar uit komt in de Conference League, dan heb je doorgaans geen membership nodig.
Tottenham ligt in het noorden van Londen en is goed bereikbaar vanuit het centrum van de stad. Met de Overground ben je in 20 minuten van het centraal gelegen station Liverpool Street bij halte White Hart Lane, om de hoek bij het stadion. Ook het spoorwegstation Northumberland Park ligt niet ver van het stadion af, op zo’n tien minuten.
Beeld: Shutterstock, BSR Agency
