Tottenham Hotspur was als een klassieke Engelse club altijd een bezoek waard. Dat zijn ze dat nog steeds, alleen nu om een compleet andere reden: de club speelt sinds kort in het modernste voetbalstadion van Europa, en de reacties van vriend en vijand zijn lovend.
Toen na de Olympische Spelen van 2012 in Londen het Olympisch Stadion in Oost-Londen leeg kwam te staan, zocht de stad naar een bespeler. Uiteindelijk ging het tussen West Ham United en Tottenham Hotspur, twee klassieke Londense clubs met een even klassiek, maar ook verouderd stadion. West Ham won de strijd om het stadion, maar eigenlijk is het Tottenham dat écht won. Waar West Hams London Stadium zo’n beetje het meest gehate voetbalstadion van Engeland is geworden omdat het elke voetbalsfeer ontbeert, kreeg Tottenham zijn eigen nieuwe stadion, nota bene op de plek van het oude White Hart Lane, in het hart van de wijk Tottenham. Het stadion is van alle gemakken voorzien, loopt in veel zaken zelfs voorop, en is geliefd bij voetbalfans en stadionpuristen. Hoewel Tottenham sportief gezien het lachertje van Engeland is geworden, is elke Engelse club jaloers op het nieuwe Tottenham Hotspur Stadium, of ze het nu willen toegeven of niet.
Het logo van Tottenham Hotspur is even simpel als herkenbaar, een bal met daarbovenop een ‘cockerel’, een haan. Dit beroemde symbool stond al sinds 1909 als bronzen beeld op het dak van White Hart Lane, en ook in het nieuwe stadion is de cockerel teruggekomen. Er is wel een compleet nieuwe, grotere versie gemaakt, en ditmaal staat hij boven de South Stand. Bijzonder is dat ze de oude cockerel (op het formaat na) precies zo hebben nagemaakt, inclusief alle oneffenheden. Zo zit er zit een mysterieuze deuk in de bal waar de haan op staat.
Er gingen jarenlang geruchten dat het door een Duitse bomscherf uit de Tweede Wereldoorlog was gekomen, maar het echte verhaal is nog gekker: Paul Gascoigne (wie anders) was op White Hart Lane met een luchtdrukpistool op duiven aan het schieten en het duurde niet lang tot hij besloot de beroemde cockerel dan ook maar onder vuur te nemen, met de deuk als gevolg. Geen Duitse bommenwerper maar de geniaal gekke Gazza dus.
Wie de geschiedenis van de Spurs wil begrijpen, hoeft geen museum in: de club heeft er een wandelroute van gemaakt. De Heritage Trail voert je langs plekken op en rond de Tottenham High Road, de plek waar de club al zo lang speelt. Je vindt er erfgoedplaquettes op gebouwen en muurschilderingen rond het stadion, die je zo het verhaal van de club en de wijk vertellen. De route passeert onder meer het huis van mede oprichter Bobby Buckle (het allereerste clubadres) en de bescheiden rijtjeswoning van Bill Nicholson, de legendarische manager die zijn hele leven op loopafstand van het stadion bleef wonen. Ook kom je langs de Cockerel Clock, de klok die van 1934 tot 2007 buiten White Hart Lane hing. De exacte route staat in de officiële Spurs-app en op de website, papieren plattegronden liggen bij de gigantische fanshop in het stadion.
Bij Tottenham heeft men tot doel gesteld dat ze nog beter zichtbaar willen zijn in de wijk. Een mooie eerste stap werd er genomen met een grote muurschildering van Ledley King, de oud-captain van de club die nooit ergens anders speelde. De clublegende was vereerd met het voorstel en behoorlijk onder de indruk van het resultaat. Je vindt het kunstwerk vlakbij het stadion langs Tottenham High Road, op het parkeerplaatsje tegenover nummer 710.
De grote rivaal van Tottenham is natuurlijk Arsenal, zo’n zes kilometer verderop. Jarenlang lagen de Gunners in alle opzichten mijlenver voor op de Spurs, maar de laatste jaren is het tij langzaam maar zeker gekeerd. Nu is het Tottenham dat elk jaar hoger eindigt, Europees voetbal speelt én een beter stadion heeft. Ongeacht de verhoudingen tussen beide clubs, de North London Derby staat garant voor oorlog en is één van de mooiste affiches van het Engelse voetbal.
We waarschuwen maar vast, dit is niet voor jou als je niet zo lekker gaat op hoogte. In het nieuwe stadion kun je namelijk via de buitenkant naar de nok van het stadion ‘klimmen’, tot op het dak van de South Stand. Nu is de klim omhoog al redelijk spannend, de laatste meters zijn het heftigst, wanneer je op 46,80 meter hoogte over het glazen dak naar de Cockerel toe moet lopen. De echte waaghalzen kunnen dan ook nog abseilend naar beneden gaan, maar we begrijpen het als je het gewoon bij een rondje fanshop houdt.
Weinig clubs in Engeland hebben zo’n levendige pub scene als Tottenham Hotspur. Rond het stadion wordt op wedstrijddagen stevig gedronken, en elke pub heeft z’n eigen publiek en verhaal. In The Bill Nicholson, een klassieke pub, hangen de muren vol Spurs-memorabilia en foto’s van weleer. Bij The Bricklayers Arms aan de High Road – ‘The Brick’ in de volksmond – gaat het dak er na een mooie overwinning zeker af, erachter is nog een mooie beergarden. The Bluecoats Pub is een oud schoolgebouw dat vroeger de pub ‘The Pride of Tottenham’ was, een geliefde Spurs-pub die zwaar beschadigd raakte bij de grote rellen van 2011 in de wijk. En dan heb je ook nog The Antwerp Arms: een pub die dreigde te verdwijnen, waarna buurt, fans én de club in actie kwamen. Het is nu een ‘community owned pub’, je kunt zelfs aandelen kopen. Je hoeft zeker niet bang te zijn dat er rond het stadion niets te beleven is.
Hij speelt inmiddels bij Bayern München, maar bij Tottenham Hotspur zijn ze Harry Kane allerminst vergeten. ‘He’s one of our own’, zongen ze hier liefkozend toen hij de ene na de andere goal maakte voor de club die hij bijna twintig jaar diende. De muurschildering tegenover de hoofdingang van het stadion – tevens onderdeel van de Heritage Trail – is dan ook meer dan verdiend. Elders in Noord-Londen heeft Kane zelfs een eigen standbeeld, vrij uniek voor een nog actieve voetballer. In de wijk Walthamstow zit hij een beetje ongemakkelijk op een bankje. Het stadsdeel Waltham Forest liet het maken, oorspronkelijk voor op het perron van station Chingford (ja, echt), maar zover kwam het niet: de local hero lag vier jaar in een opslagloods. Inmiddels heeft hij een plekje bij het Peter May Sports Centre, waar hij als vijfjarige begon met voetballen. Kane was zelfs zo sportief om naar de onthulling te komen.
Kaartjes voor wedstrijden van de Spurs zijn bepaald niet goedkoop, mede omdat je altijd een membership nodig hebt en je per lidmaatschap maar één kaart kunt krijgen. Aan de andere kant kun je met zo’n membership wel veel, want dan behoort zelfs het meemaken van de North London Derby tegen Arsenal tot de mogelijkheden. Je betaalt dus iets meer, maar je kunt er ook iets moois voor terugkrijgen.
Er zijn tal van goede manieren om in Londen te komen, met tientallen vliegtuigen vanaf de Nederlandse luchthavens, treinen en zelfs de auto of de boot. Eenmaal in Londen bereik je het Tottenham Hotspur Stadium het best met de Overground, de bovengrondse trein in de hoofdstad. Vanaf het centraal gelegen station Liverpool Street is het een kleine twintig minuten reizen.
Beeld: Getty Images, Shutterstock, BSR Agency
